|
|
| |
|
Dag 16 wedstrijddag 4 |
| Afdrukken | |
| Geschreven door Administrator | |
| woensdag, 15 juni 2011 14:36 | |
|
Kia ora, Vanmorgen staat er voor mij een rondje stad op het programma en als ik vind wat ik zoek dan gaan de hardloop schoenen aan voor een rondje botanische tuin, maar dan nu bij die ene dikke boom rechtsaf in plaats links....weet u/je dat ook weer. Door de concentratie op de wedstrijden sluit de mens zich af van het meeste wat niet belangrijk is om te presteren..ook wel focus genoemd..(mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen) Hè hè heb ik het toch eindelijk geschreven, zo flauw en makkelijk maar had het nu effe nodig nu de belangrijkste bijzaken niet meer als hoofdzaak wordt gesignaleerd. Snapt u/je het nog? Eigenlijk is het een slap excuus voor het weinig inspirerende verslag van de dag van gister. Ontbijt naar binnen, roept guido uit het niets, ZO Jol...effe shoppen, jaaaa antwoord ik! Terug op de kamer om check check dubbel check te doen met betrekking tot wat je nodig hebt voor een succesvolle wandeling door de stad is het weer zover...aardbeving number zoveel...check check dubbel check op geonet geeft ons de informatie dat deze beweging van de aarde op 5 kilometer van Christchurch was en een kracht had van 4.0 op dat ding van die ene van Richter. 10.00 uur staan we als de 3 muketiers klaar voor "down town" Christchurch en op de lift te wachten. Kopen hier wat, kopen daar wat, worden aan gesproken door een mevrouw die dirtyvoor jaren nederland de back heeft geturnd. We praten wat over de bevingen en gaan door. Zo, wij zijn toe aan koffie. We steken op bij de cafetaria naast de kathadraal, Guido bestelt de koffie en Piet waarschuwt...jongens ik zou als ik jullie was geen koek bestellen..zeg het maar een keer. Oké zeggen Guido en ik. We zijn nummer 18 en als de koffie wordt geserveerd is de waarschuwing duidelijk. Aaaah de lieverd (Piet) heeft koek voor ons meegebracht! Koffie op en het is '"lunch and preparation time voor the afternoon" 13.30 uur de bus en het middagprogramma is gestart. De baan loopt en rijdt weer vol. Verschillende teams hebben hun kamp elders opgeslagen..waaronder de Zwitsers en Chinese, de organisatie heeft meer tenten geplaatst. Om de boel een beetje "op te leuken" koppel ik de i-pod van Marije aan de geluidsbox die hier in tent staat en toebehoord aan de anti doping stand. Eerst effe wat lekkere beuk muziek en uiteindelijk zet ik André Hazes op...niet iedereen in de tent is bekend met deze legende, en speel eerst 'de vlieger' en daarna 'bloed, zweet en tranen' vond ik wel zo toepasselijk bij de middag als deze.... Pfffff, voor mij ook effe stress, een snerpend fluitgeluid van Guido waarvan de ernst meteen duidelijk is, klinkt er vanaf het midden terrein. De prothese van Marije maakt ineens een geluid wat niet goed is...sneller als een formule 1 pitstop heb ik het verholpen, eenmaal andermaal is mijn aanwezigheid op zijn plaats, dit wordt bevestigd door Willem. Marije werkt nog een aantal startjes af, en is er klaar voor. Dan weer effe stress want ik ben wat vergeten (wat sukkel ben ik), een niet onbelangrijk verloop voor de racewielen van Kenny. Zonder dit verloop is het onmogelijk om lucht in de band te krijgen. Zenuwachtig loop ik naar André, want die heeft hier een auto, maar vandaag niet. Lekker chef de mission, waar ben je als ik je nodig heb?! €&@%#>$£¥ de €&@£$^%#. Wat moet ik nu..de bus heen en weer dan maar, het is niet anders. Dan zie ik de Finse technische man en vraag aan hem of hij misschien een dergelijk verloop heeft...gelukkig, en ik wordt nog gelukkiger van het feit dat ik deze mag lenen! Ik hoor u/je denken, maar frank als je zoveel vrienden hebt hoef je je toch geen zorgen te maken...nee, maar in tijden als deze leer je pas je vrienden kennen dus weet ik het nu zeker wie dat is. Callroom tijd voor Marije, Bart, Henk en Stefan. Marije: "on your marks....set....go". Goede start, maar helaas zijn er 4 andere dames sneller. Ik kan het mooier maken dan het is, maar dat doe ik niet, ik citeer de "bonsecoach": na je goede start was je energie weg en was een je een leeg lopend ballontje. Ik zeg niets meer aan toevoegen Frank, en dat doe ik dan ook niet. Dan was het aan de beurt aan de heren Bart, Henk en Stefan. Ook voor hun de start procedure zoals eerder beschreven. KNAL...en weg zijn ze, ze rijden de race van hun leven. Finish, jaaaaaaa Stefan is 3de en heeft brons, Bart is 4de en Henk is 5de!!! Topper, en dat in een veld van wereldklasse, Stefan Rusch, jongen van 17 uit Bovensmilde wint hier op zijn eerste WK een bronse medaille, geweldig! Bart en Henk rijden hun beste tijden en we mogen zeker niet vergeten dat ook deze mannen hun eerste WK rijden en buitengewoon presteren, zomer 2012 wordt een hele mooie. Heb er nu al zin an! En we hebben champagne vanavond...ook niet onbelangrijk. Terug naar de orde van de dag want we hebben Ronald nog is zijn serie 100 mtr, al mag niet van hem verwacht worden dat hij een ronde verder komt, en dat is ook zo. Wellenswaar wordt hij niet laatste in zijn serie, maar met 12.08 als beste tijd kom je gewoon te kort in het geweld van deze klasse waar 11.79 de limiet is voor de finale..tja.Ronald is klaar met zijn toernooi en kan tevreden terugkijken op zijn optreden hier! Dan blijft kenny nog als laatste over van deze dag die het EQll stadion mag betreden voor zijn halve finale 200 mtr. Een sterk deelnemers veld aan de start van deze serie. Guido en ik weer op het 300mtr punt (ja we zijn er weer). We kijken vandaag ook de race daar en hebben een goed gesprek over "het leven". KNAL..en ze schieten weg..bocht door en Kenny is als eerste op het rechte eind en deze positie zal hij ook behouden bij de finish. Morgen de finale, schrijf hem op 10.30 uur dan is het voor u/jou in nederland 22.30 uur. Bij ons de 26ste en bij juliie nog de 25ste dus voor jullie niet morgen, maar vandaag...zucht je zou er bijna van in de war raken. Terug naar de tent de rest van de spullen halen en richting hotel. Afspraak gemaakt met het team om 21.15 uur voor de viering van de medaille van Stefan en champagne. Na mooie woorden van Willem en André, waar we na de race van Kenny morgen afscheid van gaan nemen, hij gaat nog meer paralympische topsport bekijken in Melbourne in de vorm van rolstoeltennis, mag Stefan de kurk van de fles slaan met zijn sabel. Na wat sociaal gepraat en wat trucjes van Guido in de rolstoel van Stefan zeggen we weer tot morgen, slaap lekker allemaal, 07.00 uur ontbijt. Ik begin aan de afsluiting van deze dag wordt er op de deur geklopt, hard geklopt en ook weer zacht geklopt het zijn het buurman en buurman die iets met mijn sleutel willen..dacht het niet. 2 zinnen verder, weer wordt er geklopt, is het Ronald die zijn prothese komt ophalen voor een extra verspringtraining morgen...oké. Zit weer gaat mijn telefoon, het ziekenhuis in Hoorn of ik het klopt dat ik straks nog langs kom voor Mw. Mus, nee zeg ik...oh zegt de mevrouw aan de andere kant van de wereld in Hoorn noord holland en is stil. Ja, zeg ik, want ik zit op dit moment op mijn bed een verslag te maken op mijn i-pad in Christchurch new zealand (staat nog interssanter als ik het zo uitspreek) en het is hier 12 uur later dan bij u. Oh zegt die mevrouw weer, en is stil. Zou u zo lief willen zijn om de zaak te bellen dan denk ik vast dat er iemand naar Mw. Mus komt, u heeft het nummer? De mevrouw is nu niet stil en zegt ja, maar daar wordt niet opgenomen. Dat kan niet zeg ik. Echt wel, zegt de steeds assertieve wordende mevrouw aan de andere kant van de wereld in Hoorn Noord-Holland werkend in het Westfriesgasthuis op de afdeling chirurgie. Ik bel...en dan noemt ze mij privenummer op en daar wordt echt niet opgenomen.Ja zeg ik dat kan kloppen want dat is mijn Prive nummer. Ha de assertief worende mevrouw aan de andere kant van de wereld in Hoorn noord holland werkend in helt west-fries gasthuis op de afdeling chirurgie is nu weer effe stil, maar als u dit nummer belt (geef het nummer van frank jol orthopedische dienstverlening aan de de nieuwe steen 30, 1625 HV te Hoorn Noord-Holland, voor mij op dit moment aan de andere kant van de wereld, maar voor de mevrouw niet) dan komt het allemaal goed. Goedendag. Met deze laatste anekdote van de dinsdag 25 juli 2011 in christchurch Nieuw Zeeland sluit ik af en groet ik u/jou. Een kus van het leven. E noho ra Frank Ps: morgen finale Kenny 200mtr en finale 100mtr voor Suzan. Terug >> |
Voeg uw reactie toe
| |
|
