Dag 19 en de derde voorlaatste dag

We rijden naar het hotel waar de rest op ons wacht, de rolstoelen worden geladen. Ik rij de bronzen en Willem de zilveren. En daar gaan we richting "route 73", via 'Darfield', 'Waddington', 'Sheffield' en 'Springfield' rijden we westwaarts.

Het is ongelofelijk wat er onderweg te zien is. Het is net een filmdecor...en dat klopt ook, hier is namelijk de hele serie van "lord off the rings" opgenomen. Amazing!!!!

Ik kan uit gaan wijden over hoe mooi het is, maar dan ben ik bang dat ik het tekort doe, en dat meen ik echt. Klik klik klik klik klik..dat doen onze fototoestellen om maar vast te leggen wat we zien.

We stoppen bij 'Castle Hill' en gaan het wandelpad op. Wat we zien is erg bijzonder, een steenmassa die door de natuur is vormgegeven. Enthousiast als ik ben loop ik voorop en ben als eerste boven. Nogmaals en voor het laatst vertel ik jullie dat ik hier niet kan opschrijven wat ja daar ziet, maar wel kan ik zeggen dat het zeer bijzonder en indrukwekkend is! Foto's zijn gemaakt dus voel je vrij om deze te komen bekijken als ik weer thuis bij jullie aan de andere kant van de aardbol ben (vanaf hier gerekend dan hè!)

Uiteindelijk heeft iedereen de "rocks" verkend of op de foto genomen en we besluiten verder te gaan. Kenny heeft ook besloten om omhoog te gaan en hij is nu bezig om met rolstoel en al weer de berg af te komen. Hij wil uiteraard niet geholpen worden, en het lukt hem wederom om veilig beneden te komen.

Twee dames passeren ons en vragen of het allemaal goed gaat, jazeker heeeeel goed en die jongeman in de rolstoel die redt zich wel!

De dames praten wat en lopen door. Het is ondertussen gaan regenen en versneld loop ik naar de auto en kom de dames weer tegen en een van hun vraagt mij of ik genoten heb van deze plaats op aarde...ja zeg! Je moet weten zeg zij dat dit voor ons nieuw zeelanders een speciale plek is en een nationaal cultureel erfgoed (en dat in het Engels). Zij vertelt ook dat de rotsen uit de zeebodem zijn verrezen, en deze "free guide" weet ook te vertellen dat de Dalai Lama deze plek op aarde, toen hij deze bezocht, heeft omschreven als "center of the universe". Ik denk dat ik hiermee genoeg heb gezegd.

We rijden door en krijgen trek en steken op bij de "flock hill lodge" voor al uw "high country expedities", maar wij gaan er lunchen.

Na de lunch rijden we de "73" verder af en passeren "Arthur's pass" in het gelijkmakende nationaalpark. Het landschap verandert en is wederom indrukwekkend, mooi en bizar tegelijk. Bergen in deze omgeving zijn heuvels. We stoppen een aantal keer om deze natuur op de gevoelige plaat vast te leggen.

We rijden, en rijden, en rijden en de ene OE na de andere OE wordt gevolgd door stilte vanwege de schoonheid buiten.

Zo steken we het zuidereiland over van oost naar west en komen uit in de plaats Hokitika. Een plaats waar niet zo heel veel gebeurt en een typische kustplaats is die vooral aangedaan wordt om wat te drinken/op te steken.

Zo ook wij, na de koffie loop ik wat door het dorp en koop een boek over het "west coast greenstone" en de verwerking daarvan. De man die mij dit boek verkoopt is onder de indruk van mijn "puhoro" en we praten wat. Ik bezoek nog het "nationaal kiwi center" en spot idd een kiwi. Buiten voel ik mij voor lichtelijk bekocht voor de $ 18.40,- (€ 9.50,-) dat de entree was.

Loop richting het strand maar zie niemand van de groep. Op het strand krijg ik een geweldig idee, en dat is dat ik een foto wil van mij in de Tasmaanse zee wil in mijn blote kont, maar wie neemt deze...AAH daar is Ronald, en Ronald loopt mee en maakt de door mij gevraagde foto! Bedankt Ronald zijn erg goed gelukt!

Ondertussen heeft zo iedereen het wel gezien en we vangen de terugreis aan. Als afwisseling (er loopt namelijk maar een weg van oost naar west en omgekeerd) nemen we de "old christchurch road" en deze gaat snel over naar gravel. Ik geniet wederom achter het stuur en nog meer van de natuur om mij heen.

Terug in en op "arthur's pass" eten we bij Arthurs (het is ondertussen 18.45).

Buikjes vol gaan we verder en de omgeving is weer mooi, maar anders. Nu omdat de zon aan het ondergaan is en dus de bergen, de bomen en het water totaal anders uitlicht...fantastisch.

Langzaam wordt het donker en we rijden Christchurch in.

Ik wil nog effe napraten en drink met Guido nog een biertje in de "taproom". Biertje op en terug naar het hotel. Einde dag 19 en derde voorlaatste dag hier in Nieuw Zeeland.

Ik ga lekker slapen want morgen is het plan om met ieder geval, Marcel en Guido naar de oostkust te gaan. Om precies te zijn Akaroa. We willen iets van mountainbiken, maar dat zien we morgen wel..ik hou jullie op de hoogte.

Sluit ik af met een kus van het leven.

e noho ra

Frank