|
|
Kia-ora
Waar zal ik beginnen, de bijdehand onder jullie zou zeggen bij het begin! Vooruit dan maar.
Wordt wakker op 01-02-2011 om 08.17 uur, althans dat is de tijd die in waarneem als ik op de wekker kijk. (Auckland time GMT+12).
Bij jullie is het dus 20.17 uur op 31-01-2011.
Blijf nog effe liggen sms naar Mar dat ik wakker ben. Sms Thijs, Freek, Dirkje en Bart dat ik mijn koffer dicht doe en dat ik snel thuis ben. Wat is snel als je reis bestaat uit 2 vluchten van 11 en 13 uur met nog 6 uur wachten in Signapore. Ach ja daar ben je ook voor aan de andere kant van de aardbol moet je maar denken.
Ontbijten en kijken of France er is, je weet wel de Maori dame uit de bar, waar ik gister over schreef, die van dat woordenboek.
Ik zie haar niet en als het ontbijt op is ga ik naar boven om de koffers te halen. Bus is gearriveerd en ik heb France nog niet gezien, jammer zou ook te mooi om waar te zijn, relativeer ik. Krijg een sms terug van Dirkje met de tekst 'dat is mooi kom maar snel want ik mis je'...tja
09.45 uur (Bij jullie 31-01-2011, 21.45 uur) Aangekomen op vliegveld laden we alles op een grote kar en gaan richting incheckbali. We lopen door de hal en ineens staat ze daar...het is France, je weet wel de Maori dame uit de bar, waar ik gister over schreef, die van het woordenboek. Netjes aangekleed staat ze op ons te wachten en verontschuldigd zich dat ze niet in het hotel was vanmorgen. Geeft niets meid, zeg ik quasi nonchalant en diep van binnen ben ik blij haar te zien, het wordt nog specialer als ze mij een tas overhandigd met daarin een aantal boeken over Nieuw Zeeland en de Maori taal.
Op de tas staat de tekst: "Ko te Ngaru Maataurange" en vertaald in het engels 'catch the wave of knowledge'. Het meest bijzondere wat ze in de tas heeft gestopt is een foto van haar oudtante, een charismatische Maori dame met pijp en de traditionele gezichtstattoo (moko). Ik weet niet wat ik moet zeggen anders bedankt, dank je wel, geweldig bedankt. En dat uiteraard in het Engels, Maori's ben ik nog niet machtig vandaar.
We nemen afscheid met een knuffel, kus en een 'hongi'! Tot de volgende keer...dag Maori dame uit de bar,waar ik gister over schreef, jij van dat woordenboek en meer...Haere ra Enthousiast laat ik aan wie het zien wil wat ik gekregen heb, en blij als een kind gaan we inchecken, hoeven niets te betalen en drinken koffie.
23.30 uur, 31-01-2011 (ned tijd dus)
We mogen boarden. De rolstoelers eerst en wij er direct achter aan. Het heeft soms zo zijn voordelen gehandicapt te zijn, en met gehandicapten te reizen.
Ik zit op rij 46 met Willem (bij het raam) en Henk (in het midden) en ik dus aan het gangpad, en dat voor de komende 11 uur. Ga me vermaken met wat lezen, muziek luisteren en de Maori taal leren. Ik denk na over hoe bijzonder ik het vindt dat France mij dit gegeven heeft. Achter mij zit een moeder met 2 kinderen, en een van die 2 zit constant tegen mijn stoel aan te trappen zoals kinderen dat doen. En weet je...vind het niet eens erg, heb dat eigenlijk best gemist concludeer ik en ga mijn level verhogen van "angry birds". Bart als je dit leest, het geen "vrijbrief" om straks in de auto tegen mijn stoel te gaan schoppen hoor!
We krijgen eten..ik kies de kip met rijst, goede keus al zeg ik het zelf.
04.30 uur, 01-02-2011
Turbulentie...iedereen moet gaan zitten en we schudden wat, niets bijzonders dus. De lamme helpt de blinde naar het toilet en weer terug. Uitleg: er zijn meerdere paralympische teams die huiswaarts gaan. En 2 leden van het Oostenrijkse team zijn respectievelijk geamputeerd en blind, en deze komen huppelend voorbij richting toilet, en dus de geamputeerde voorop en automatisch de blinde daar achteraan, vandaar.
06.15 uur, 01-02-2011
We vliegen op 10897 meter en onze grondsnelheid is 877 km/h en het is nog 3435 km tot Signapore, buiten is het -44 gr/c en hebben 25 km/h tegenwind.
08.07 uur, 01-02-2011
Heb een film gekeken "the expendables" en constateer dat er verder niets gebeurd aan boord.
Ga maar weer verder in mijn boek, i-pod aan en koptelefoon op.
09.45 uur, 01-02-2011
Krijgen weer eten, verzorging is weer top bij Singapore Airlines, ik kies nu wederom kip, maar nu met aardappelpuree. Weer mag ik zeggen een zeer juiste keus Frankie jongen. Het is nog anderhalf uur naar Singapore en vliegen nu 930km/h, buiten is het -50 gr/c.
Klein beetje turbulentie...en nu weet ik waar ik een "earthquake" mee kan vergelijken, juist met turbulentie in een vliegtuig, waar het allemaal niet goed voor is.
10.00 uur, 01-02-2011
"here is your captain speaking" de landing is ingezet. Het is mooi weer in Singapore en wij worden weer bedankt voor vliegen met Singapore Airlines. Stoelen omhoog en tafeltjes opklappen. Krijgen een "kaartje" die we moeten invullen om in de 6 uur die we overblijven de stad in te mogen. En passant nog effe een lekkere luchtzak en Henk heeft stress hahahaha. Henk wil effe knuffelen, nou vooruit Henk kom maar effe dan...
Lokale tijd in Singapore is 17.00 uur en positietijd is 16.00 uur. Best grappig dit tijdreizen. Apparatuur uit en mijn koptelefoon moet af.
10.30 uur, 01-02-2011
Keurig aan de grond in Singapore.
11.30 uur, 01-02-2011
We gaan de stad in. Pakken de metro naar "townhall" en gaan daar wat rondlopen in het gebied (marina bay sands) waar 5 jaar geleden nog niets was, en er in korte tijd architectonische hoogstandjes zijn gebouwd. Waaronder het gebouw "sands sky park", een gebouw van ik weet niet hoog bestaande uit 3 torens en dwars daarop een 'schip' waar naar luidt een zwemparadijs, en weet ik het allemaal, is gemaakt. Ook is er een gigantisch "shoppingmall" gebouwd en deze is gevuld met alle topmerken van de wereld, noem maar en het is er! Helaas hadden we weinig tijd om daar echt eens doorheen te gaan, maar het is een reden om zeker terug te komen hier in Singapore. Tijdens ons korte verblijf worden we getrakteerd op een oefensessie vuurwerk vanwege Chinees nieuwjaar, volgens mij is dat morgen, en dat is al spectaculair...laat staan het "echte". Op tijd weer terug want het is best een uitdaging om met 3 jongens is een rolstoel de stad door te gaan.
En inderdaad we zijn weer op tijd terug, halen onze bagage op en gaan wat drinken.
16.30 uur, 01-02-2011
We mogen aan boord. We zijn weer als eerste aan boord. Het vliegtuig is halfvol en een ieder heeft zijn eigen rij, dat zal een relaxe reis worden. Ik denk er over na om nu af te sluiten, maar doe het niet.
17.00 uur, 01-02-2011
Richting startbaan en zal zo de lucht in gaan..
18.00 uur, 01-02-2011
Ik lig met koptelefoon op, en i-pod aan, de binnenkant van mijn ogen te bekijken. Wordt er ineens heel lief aan mij geschud, een stewardess wil weten weten of ik eten wil, ja nu ik wakker ben wel natuurlijk ongelofelijke #%¥">€&@$>#%¥, maar als ik vervolgens in haar ogen kijk, en glimlach zie, denk ik, frank frank frank doe niet zo onaardig, ook zeg je het niet, alleen de gedachte al. Ik zeg sorry en ik aanvaard deze. Ik kies de "beef" en neem een biertje. Ik sla een dekentje om mij heen en ga weer verder met naar binnenkant van mijn ogen kijken.
22.21 uur, 01-02-2011
Weer wordt er geschud, vriendelijk als ik ben glimlach ik direct en verwacht die ogen die mij vragend aankijken of ik nog wat wil drinken. Niets geen ogen, maar het schudden houd aan, is het mijnheer turbulentie die het zo nodig vind om mij en de rest van het vliegtuig wakker te schudden...ik heb dorst, maar daar zorgt hij niet voor, de de...
22.35 uur, 01-02-2011
Zo half slapend, en dus ook half wakker moet ik onwijs pissen. De heren onder jullie zullen nu mijn "probleem" herkennen , want door de lichamelijk staat aan het begin van deze zin, en door de staat van een ander deel van het mannelijk lichaam is het effe onmogelijk om te gaan plassen. Of je moet op je hoofd gaan staan (maar dan nog) en je weet dat ik in een vliegtuig zit...juist niet dus! De tijd overbrug ik een beetje met dit op te schrijven en 'angry birds' te spelen.
Zo dat lucht op, loop wat door het vliegtuig en krijg wat oogcontact met deze en gene, steek vragend mijn duim op en er wordt bevestigend geknikt of geantwoord met duim. Vraag bij Marcel een slaappil voor de nacht en ga een film kijken.
00.45 uur, 02-02-2011
Film is af, heb RED zitten kijken met oa Bruce Willis en Norman Freeman, moet zeggen erg geinige film. Pil zit er in. Ondertussen is het woensdag 2 februari en is het nog ruim 6 uur vliegen. Ik pak mij in met dekens en ga slapen.
04.25 uur, 02-02-2011
"Sir sir",geschud aan mijn linker schouder (zit namelijk rechts in het vliegtuig als je uitgaat van de vliegrichting, dus aan de kant van de co-piloot, en dit weet ik dan weer van Jurgen die mij eens heeft uitgelegd wat de rangorde is de cockpit) word wakker....en ja hoor daar is ze weer, "sleep wel sir", jazeker knik ik blij want ik heb inderdaad voortreffelijk geslapen. "what would you like to eat", wat heeft u allemaal is mijn beleefde tegenvraag. Het wordt de omelet, en het zal jullie niet verbazen...weer een goede keus. De sterwardess heet Lannoi Long en kan heel goed en lief glimlachen. Krijg een 2de en ook nog een 3de kopje koffie.
Op dit moment vliegen we boven Polen met een grondsnelheid van 898 km/h, op een hoogte van 11582 meter. Het is nog 01.10 uur vliegen tot Amsterdam met 50 km/h tegenwind.
Nu effe tandenpoetsen en haar in de krul en dan de rest van de tijd lezen en muziek luisteren.
05.40 uur, 02-02-2011
Alles wordt klaar gemaakt voor de landing. Nog effe naar het toilet voor mijn krullen, want die moeten wel goed zitten voor de mensenmenigte, fotografen en tv die op schiphol staan omdat het DPT arriveert na een succesvol WK in Christchurch Nieuw Zeeland.
Nog 25 minuten en staan we weer op Nederlandse bodem. Aan andere kant van de aardbol vanwaar we vertrokken op maandag 31-01-2011 om 21.00 nederlandse tijd.
Ruim alle spullen op en doe mijn riem vast.
06.12 uur, 02-02-2011
Geland...en zijn "zomaar" weer in Nederland. Wel nog een "uurtje" rijden omdat er geland is op de polderbaan. Op naar de koffers en Mar en naar huis.
06.50 uur, 02-02-2011
Koffers op kar en naar buiten, en zowaar spandoeken, mensen met bloemen, vlaggen en oranje. Hallo hallo, hee wat leuk...mmmmmm dag schat en wat al niet meer als welkom. Waar we missen er 2...Henk en Bart! Maar deze zijn ons toch voorgegaan en als eerste naar buiten gegaan, klopt maar ze zijn doorgereden naar "arrival 2". Dat hoor ik Henk zeggen als ik hem bel. Even later zijn de "verloren zonen" weer bij ons en krijgen applaus!
Nemen afscheid van elkaar en een dikke knuffel. Bedankt allemaal voor de prestaties en gezelschap, er is een gezonde balans gevonden om te presteren, wat deze reis ook tot een succes heeft gemaakt. Er zal nog meer en harder gewerkt moeten worden om in Londen de kroon op het werk te plaatsen, waarvan deze reis en dit WK een "tussenstation" is geweest.
Ik zal er zijn als jullie mij nodig hebben. Wel thuis en tot snel..
Dan is dit de laatste mail van mijn reis naar Australië en Nieuw Zeeland, en die verstuur ik terwijl ik thuis aan de keukentafel aan de koffie zit, mijn koffers al uitgepakt. Ik hoop dat ik jullie een kijk heb kunnen geven van hoe ik de sport en de steden/landen heb beleeft. Ik heb er van genoten en geleerd. Ik ga zo douchen en daarna ben ik een paar uur "uit de lucht". :))
Haere ra
Frank
Terug >> |
